Highslide for Wordpress Plugin
ennl
zwaarmoedig, light verse, vogeltrek
zwaarmoedig, light verse, vogeltrek

 
 
Het is alweer vier jaar dat ik met veel plezier het schrijven van gedichten en het maken van natuurfoto´s combineer. Daar was wel een dubbele depressie voor nodig. Het bracht mij dieper inzicht waardoor ik me nu veel meer kan richten op het hier en nu in plaats van als een kip zonder kop mezelf voorbij te rennen. Hoewel dit laatste tot op de dag van vandaag ook nog steeds gebeurd. Maar op de bodem van de punt werd wel de poëet in mij bevrijd!
Het is voor mij een kwestie van hard vallen, langzaam weer opstaan en hopen op goede dagen met net dat beetje energie, een helder hoofd en wat inspiratie. Die combinatie is de laatste twee jaar echter zeldzaam aan het worden. Maar als alles mee zit, dan zijn fotograferen en schrijven een hele fijne uitlaatklep en een prettige “dag” besteding.
Hoewel ik, denk ik, toch wel enigszins een herkenbare stijl heb in mijn foto’s en gedichten, ben ik niet consistent. Ik verval gemakkelijk in “oude” patronen die mijn autistische brein mij opdringen. Dat merk ik vooral bij het maken van gedichten. Mijn brein vindt namelijk bijna altijd dat er gerijmd moet worden. Zonder die rijm (of een bepaald ritme/hetzelfde aantal lettergrepen) voelt een gedicht voor mij al snel niet goed. Maar anderzijds klinkt dan altijd een stemmetje die dat rijmen van laag niveau vindt. Maar misschien heb ik nu mijn niche gevonden. Tijdens enkele uitzendingen van DWDD werd ik aangenaam verrast door de gedichtjes van Lévi Weemoedt en Hans Dorrestein. Ik (her)ontdekte de light verse binnen de poëzie. Het deed mij goed èn inspireerde mij (onbewust) enorm. In ieder geval maakte het, kortstondig, iets in mij los want toen ik een groepje spreeuwen zag overtrekken:
 
 

      Vogeltrek
       
      ritsen vogels vliegen zuid
      op weg naar warme kusten
       
      op z’n Provençaals gekruid
      zou ik ze best wel lusten

 
 
 
Ik maakte er de volgende foto bij.
 
 
 

 
 
 
Het smaakt naar méér!
 
 

  1. 08

    november
    2018

    13:37

    Mieke says:

    Beste Ronald,
    Ook ik heb genoten van de korte gedichtjes van beide heren in DWDD. Het hierboven staande is een prachtig begin. Ga ermee door en blijf ons verrassen.
    Maar….. geen vogeltjes eten hoor. Ze worden al zo schaars.
    Hartelijke groet
    Mieke.

    • 11

      november
      2018

      11:01

      Dag Mieke,

      leuk dat je reageert en fijn dat je het kunt waarderen! En wat de vogeltjes betreft: beter tien in de lucht dan één in de hand ;-)!

      Hartelijke groet,

      Ronald

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *